สถานที่ภายในวัด (เขตของโยม)
ศาลาอเนกประสงค์ :
เป็นอาคาร 2 ชั้น ชั้นล่างใช้สำหรับ แสดงธรรม และเป็นที่สำหรับถวายอาหารพระ นอกจากนั้น ยังใช้เป็นที่สำหรับให้โยมพัก โดยสามารถพักได้ทั้ง 2 ชั้น นอกจากนั้นบริเวณชั้นล่างยังมีสื่อธรรมะเช่น วีซีดี, หนังสือ ไว้สำหรับแจกจ่ายแก่ผู้สนใจ และทางวัดยังมีพระไตรปิฎก ให้ท่านได้ศึกษาอีกด้วย
โรงครัว :
ใช้สำหรับประกอบอาหาร และเป็นที่สำหรับผู้ที่มาวัด
รับประทาน อาหาร มีน้ำร้อนและเครื่องดื่มไว้บริการ
ผู้ที่รับประทานอาหาร ต้องทำความสะอาด ภาชนะของตนเอง
ด้วยทุกครั้ง ท่านสามารถประกอบอาหารทานเองได้
และในกรณี ที่มาเป็นหมู่คณะใหญ่ การซื้ออาหารสด เพื่อมาประกอบอาหาร สำหรับหมู่คณะของท่านย่อมเป็นความสะดวก
ศาลาเอนกประสงค์(ชั้นบน) :
ประกอบด้วยพื้นไม้ 2 ระดับ สำหรับผู้ที่มาเยือน อนุญาตให้ท่านพักที่บริเวณนี้ได้ โดยจะต้องดูแลทำความสะอาดพื้นที่ด้วยตนเอง
ศาลาเอนกประสงค์(ชั้นล่าง) :
ประกอบด้วยพื้น 2 ระดับ โดยส่วนแรก(พื้นไม้) เป็นส่วนสำหรับพระแสดงธรรมและถวายอาหาร ส่วนที่สองเป็นลานอเนกประสงค์ สำหรับฆาราวาสพักอาศัย ฟังธรรม และกิจกรรมทั่วไป ข้อที่สำคัญคือบริเวณศาลาทั้งหลังนี้ ห้ามมานั่งสมาธิ และสื่อธรรมที่วางไว้(แจก) ท่านสามารถนำกลับไปได้โดยไม่ต้องขออนุญาต ยกเว้นพระไตรปิฏกในตู้ ท่านสามารถหยิบมาอ่านได้ แต่เมื่อเสร็จแล้ว กรุณาเก็บใส่ไว้ในที่เดิม
ศาลาไม้ :
ตั้งอยู่ในบริเวณวัด ห่างจากศาลาใหญ่ประมาณ สามร้อยเมตร ชั้นล่างเทปูนยกพื้น ส่วนชั้นบนเป็นอาคารไม้ ปัจจุบันใช้เป็นที่พักสำหรับผู้มาเยือน ท่านสามารถเข้าพักได้ โดยไม่ต้องขออนุญาต บริเวณศาลาไม้นี้ ไม่มีไฟฟ้าใช้ ท่านต้องเตรียมอุปกรณ์ส่องสว่างมาด้วยตนเอง และไม่มีอุปกรณ์การนอน ดังนั้นผู้ที่มาพักที่ศาลาไม้นี้ ควรจะมีอุปกรณ์การนอนมาด้วย เช่น เต้นท์ มุ้ง หมอน ผ้่าห่ม โดยอากาศบริเวณวัด ซึ่งเป็นยอดเขา มีอากาศหนาวเย็นตลอดปี และที่สำคัญที่สุด ในบริเวณวัดทุกจุด ห้ามเปิดเครื่องขยายเสียง ทุกชนิดโดยเด็ดขาด เพราะจะเป็นการรบกวนผู้อื่นโดยรวม
บริเวณก่อสร้างที่พักโยม :
บริเวณนี้กำหนดไว้สำหรับจัดทำที่พักสำหรับญาติโยม ที่จะขึ้นไปพักบนวัด ปัจจุบันมีศาลาอเนกประสงค์เพียงหลังเดียว สำหรับใช้เป็นที่แสดงธรรมและเป็นที่พักโยมด้วย ทำให้ผู้ขึ้นไปวัด ไม่ได้รับความสะดวกเท่าที่ควร ดังนั้นคณะวัดสามแยกจึงอนุญาตให้ผู้มีจิตศรัทธาดำเนินการจัดสร้างอาคารที่พักได้ ปัจจุบันได้เริ่มดำเนินการก่อสร้างแล้ว โดยจัดทำเป็นบ้านดินขนาดปานกลางจำนวน 6 หลัง และศาลาดินขนาดใหญ่ 1 หลัง คาดว่าจะแล้วเสร็จในเร็วๆนี้
ประกาศจากหลวงปู่ถึงผู้ที่เป็นศิษย์รักทั้งหลาย
สถานที่ภายในวัด (เขตพระ)
ต้องขออนุญาตก่อนเข้า
โรงน้ำร้อน : เป็นอาคารหลังแรกที่เห็นเมื่อเข้าเขตพระ ลักษณะเป็นอาคารเทปูนไม่กั้นฝาหนึ่งชั้น ใช้เป็นที่ประชุมของพระ และใช้เป็นที่สำหรับฉันน้ำร้อน น้ำปานะ ในช่วงบ่ายๆ บางทียังใช้เป็นที่แสดงธรรมสำหรับสอนพระและคนวัด นอกจากนั้นยังใช้เป็นที่อาบน้ำสำหรับพระอีกด้วย ดังนั้นโยมผู้หญิงไม่ควรเดินลงมายังศาลานี้ก่อนได้รับอนุญาต กรณีมีข้อธุระกับพระ ให้แจ้งกับคนวัด หรือให้โยมผู้ชายเป็นผู้ลงมาตามหาพระเท่านั้น
ห้องปฏิบัติการสื่อธรรม : เป็นอาคารหลังที่ 2 ที่ได้พบ อยู่ถัดลงมาจากโรงน้ำร้อนเล็กน้อย ใช้เป็นสถานที่ผลิตสื่อธรรมะของวัดสามแยก เพื่อแจกจ่ายแก่ผู้ที่เดินทางที่วัด ประกอบด้วยอุปกรณ์คอมพิวเตอร์ชนิดต่างๆ รวมถึงอุปกรณ์ Internet ผ่านดาวเทียม เพื่อใช้สำหรับตอบปัญหาแก่ผู้ที่สนใจศึกษาในเวป เพื่อที่เป็นการประหยัดค่าใช้จ่ายในการโทรศัพท์ หรือต้องเดินทางขึ้นวัดเพื่อมาสอบถามปัญหา
เขตพระ(ชั้นในและเขตป่า)
ต้องขออนุญาตก่อนเข้า
เขตพระ(ชั้นในและเขตป่า) : อยู่ถัดจากศาลาสื่อธรรมะ ลักษณะเป็นทางลาด ทอดลงสู่หุบเขาเบื้องล่าง สองข้างทางเป็นป่าโปร่ง สลับกับป่าไผ่ ตามเส้นทางมีทางแยกโดยตลอดมุ่งไปสู่ที่พักสงฆ์ ที่ซ่อนอยู่ตามพุ่มไม้ชายป่า โดยในเขตสงฆ์นี้ ไม่ได้มีการติดตั้งระบบไฟฟ้าไว้ ไม่ว่าไฟฟ้าเพื่อการส่องสว่าง หรือไฟฟ้าสำหรับอุปกรณ์เครื่องใช้ มีสภาพเงียบสงัดเหมาะแก่การภาวนา
ช่องทางเดินลงไปในเขตนี้ สองข้างทางเต็มไปด้วยใบไม้เกลื่อนกลาด มีเฉพาะช่องทางสำหรับเดินเ้ท้าเท่านั้น กุฏิแต่ละหลังตั้งแยกออกจากกัน ดังนั้นเมื่อยืนอยู่ที่กุฏิหลังใดหลังหนึ่ง จึงไม่สามารถมองเห็นกุฏิหลังอื่นใด มองเห็นได้แต่เฉพาะป่าโดยรอบเท่านั้น
ลักษณะที่ตั้งของวัดโดยรวม : บริเวณที่ตั้งของศาลาอเนกประสงค์นั้นอยู่ที่สูงสุดของเนินเขา เป็นบริเวณที่รถเข้าถึง ส่วนเขตพระแล้ว มีลักษณะทอดลงสู่เนินเขาเบื้องล่าง มีป่าทึบ สลับกับป่าโปร่ง และป่าไผ่โดยตลอด เส้นทางเดินคดเคี้ยว แต่ละจุดของกุฎิพระนั้น ห่างไกลกันมาก ซ่อนอยู่ตามมุมต่างๆ ของป่า ไม่สามารถมองเห็นกันได้ ดังนั้นถ้าท่านมีโอกาสลงไปเยี่ยมชมทัศนียภาพในป่าส่วนนี้ ควรสังเกตุและจดจำสภาพเส้นทางให้ดี ไม่ควรเดินลงไปคนเดียว ควรลงไปเป็นหมู่คณะ ระมัดระวังในเรื่องเสียงที่จะดังไปรบกวนพระที่ภาวนาอยู่ในป่า
เวปสามแยก.คอม @ พุทธศักราช ๒๕๕๑
ประวัติความเป็นมาโดยย่อของวัดสามแยก
ประมาณพ.ศ.2536 หลวงปู่เฉลิม ธมฺมธโร ได้มาดำเนินงานโครงการปลูกป่าถาวร เฉลิมพระเกียรติ
ณ บริเวณหมู่บ้านดงคล้อ บ้านห้วยยางทอง ขึ้น เพื่อฟื้นฟูสภาพป่า ที่ถูกทำลาย และเพื่อให้เป็นสถานที่สำหรับศึกษาพระธรรมของผู้สนใจทั่วไป
การดำเนินงานโครงการปลูกป่าฯ นี้ได้รับการสนับสนุนจากหลายๆฝ่ายเช่น หลวงตามหาบัว ญาณสมฺปนฺโน แห่งวัดป่าบ้านตาด รวมทั้ง สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ และได้รับบริจาคจากผู้ที่มีจิตศรัทธาในโครงการฯ ทั่วๆไปด้วย ต่อมาในปี พ.ศ. 2538 ธนาคารแหลมทอง จำกัด (มหาชน) ได้สนับสนุน
งบประมาณในการดำเนินงานของโครงการเพิ่มเติมด้วย
ในการดำเนินงานโครงการฯ นั้น จำเป็นที่จะต้องอาศัยแรงงานจากชาวบ้านในพื้นที่ เพื่อทำการแผ้วถางพื้นที่ ปลูกกล้าไม้ ป้องกันไฟป่า ฯลฯ
ฉะนั้น เมื่อหลวงปู่เฉลิม ธมฺมธโร ได้ทราบว่า หลวงปู่เกษม อาจิณฺณสีโล ได้พักอาศัยอยู่ที่สำนักสงฆ์บ้านห้วยยางทอง
ซึ่งชาวบ้านก็ได้ให้ความเคารพเลื่อมใสในตัวท่านหลวงปู่เกษมอยู่บ้าง หลวงปู่เฉลิม จึงได้ชักชวนหลวงปู่เกษม ให้มาช่วยกันทำงานในโครงการปลูกป่าฯ ด้วยกัน
ต่อมา เมื่อ พ.ศ.2542 โครงการปลูกป่าฯ เริ่มเป็นรูปเป็นร่างขึ้นมาดีแล้ว ประกอบกับทางวัดป่าภูแปก บ้านกกบก ตำบลหนองงิ้ว อำเภอวังสะพุง จ.เลย
ที่หลวงปู่เฉลิมเคยอยู่ปกครองมาก่อน ขาดพระเถระที่จะอยู่อบรมธรรมะให้กับชาวบ้าน และชาวบ้านภูแปกเองก็ต้องการให้หลวงปู่เฉลิม
กลับไปจำพรรษาที่วัดป่าภูแปกด้วย
เมื่อออกพรรษา พ.ศ. 2542 หลวงปู่เฉลิมจึงได้เดินทางไปอยู่อบรมชาวบ้าน ที่วัดป่าภูแปกเหมือนเดิม
โดยภาระต่างๆ ของวัดสามแยกทั้งหมด หลวงปู่เกษม อาจิณฺณสีโล รับภาระในการดูแลรับผิดชอบทั้งหมดตั้งแต่นั้นมาจนถึงปัจจุบันนี้
และวัดสามแยกนี้ขึ้นกับ หมู่บ้านห้วยยางทอง หมู่ 9 ตำบลวังกวาง อำเภอน้ำหนาว จังหวัดเพชรบูรณ์
ซึ่งเป็นหมู่บ้านที่หลวงปู่เกษม อาจิณฺณสีโล ได้มาพำนักอยู่ใกล้หมู่บ้านนั้น ตั้งแต่วันที่ 31 ธ.ค. 2533 และเมื่อวันที่ 14 ก.พ.2537
จึงได้ขึ้นมาช่วยงานหลวงปู่เฉลิมบนภูเขาซึ่งเป็นที่ตั้งวัดในปัจจุบันนี้ เพราะฉะนั้นวัดสามแยกจึงได้ขึ้นบัญชีวัดกับหมู่บ้านห้วยยางทอง
และชาวบ้านห้วยยางทองก็เป็นผู้อุปถัมภ์วัดสามแยกมาอย่างมั่นคง ตั้งแต่วันที่ 31 ธ.ค.2533 มาจนถึงบัดนี้
เมื่อก่อนนั้นวัดสามแยกนี้คนทั้งหลายจะรู้จักกันในนามว่า สำนักสงฆ์ห้วยผึ้ง แต่ปัจจุบันนี้ได้เปลี่ยนชื่อเรียกมาเป็น วัดสามแยก
เพราะว่ามีหมู่บ้านชื่อว่าสามแยก ซึ่งตั้งอยู่ไม่ไกลจากวัดเท่าใดนัก เพราะฉะนั้นคนทั้งหลาย จึงเรียกชื่อสำนักสงฆ์ไปตามชื่อหมู่บ้าน
ที่ตั้งอยู่ไม่ไกลนั้น ทางสำนักสงฆ์จึงได้อนุโลมเรียกไปตามชื่อที่คนทั้งหลายเรียกกัน แต่ตามความเป็นจริงแล้ว หมู่บ้านสามแยกนั้น
ถือกันว่าเป็นคุ้มสามแยก เพราะในขณะนี้ถือเป็นส่วนหนึ่งของหมู่บ้านดงคล้อ เอกสารทางราชการ ของคนหมู่บ้านสามแยก จึงขึ้นกับหมู่บ้านดงคล้อทั้งหมด
สำหรับพื้นที่ของวัดสามแยกจากเดิมที่มีพื้นที่ประมาณ 2,735 ไร่ บัดนี้ มีผู้แลกสิทธิที่ดินของชาวบ้านถวายเพิ่มขึ้นอีกเพื่อปลูกป่า
เป็นพื้นที่ประมาณ 600 ไร่ และจะดูความเหมาะสมในการพิจารณา รับพื้นที่เพื่อปลูกป่าต่อไปอีกในอนาคต
เพราะฉะนั้นพื้นที่ปลูกป่าของวัดสามแยกจึงยังไม่แน่นอน แต่พื้นที่ทั้งหมดเมื่อปลูกป่าแล้ว ก็คือการคืนให้กรมป่าไม้ไปพร้อมแล้ว
ประกาศวัด และเรื่องที่ควรทราบ
กติกาของกระดานธรรมวัดป่าสามแยก
ผู้ตั้งคำถามต้องแสดงชื่อ-สกุลจริงเท่านั้น
และกรุณาสมัครสมาชิกก่อน
