หน้าแรก ช่วยเหลือ ค้นหา เข้าสู่ระบบ สมัครสมาชิก
หน้า: [1]   ลงล่าง
ผู้เขียน หัวข้อ: การเผยแผ่พุทธศาสนาเข้ามายังประเทศไทยอะครับ  (อ่าน 5464 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
นายโรจนกาล พานดวงแก้ว
..
**
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 57




คือผมอ่านจาก พระไตรปิฎกเล่ม 1 ของมหามกุฏฯ  แล้วอะครับ  คือผมยังไม่ทราบว่ามายังประเทศไทยได้อย่างไร
มีอยู่ตอนหนึ่ง  คือ บอกว่ามายังดินแดนสุวรรณภูมิ  ผมก้อนึกว่าต้องเป็นประเทศไทยแน่ๆ  แต่มีข้อความด้านล่างว่า
ไม่น่าจะใช่เพราะ พื้นที่ที่บรรยายในพระไตรฯมีลักษณะเป็นเกาะ ที่ล้อมรอบด้วยน้ำ
ขอความกรุณาพระคุณเจ้าช่วยคลายความสงสัยของข้าพเจ้าด้วยเถิด   

นายโรจนกาล  พานดวงแก้ว  นศพ.ปี2 มข.
บันทึกการเข้า

ผมจะทำความดีให้ถึงพร้อม ละเว้นความชั่วให้ได้ และทำให้ใจบริสุทธิ์
พระวัดสามแยก
พระพันธกานต์ อภิปัญโญ (ครูบาหม่าว)
พระ
.....
*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 2758




ถ้าจะพูดว่าศาสนาพุทธเข้ามายังประเทศไทยตั้งแต่เมื่อไหร่ ?

ก็ต้องบอกว่าเข้ามาตั้งแต่สมัยที่พระพุทธเจ้ายังทรงพระชนม์อยู่โน่นเลย   
เพราะในพระสูตรกล่าวถึงพ่อค้าคนหนึ่งชื่อว่า  ปุณณ   เป็นคนชาวแคว้นสุนาปรันตะ   
เดินทางไปค้าขายถึงกรุงสาวัตถี    ได้เข้าไปฟังเทศน์พระพุทธเจ้าที่เชตวันมหาวิหาร   
และพอใจในธรรมพระพุทธเจ้าจึงขอบวชอยู่ที่นั่น
โดยมอบสินค้าเรื่องการค้าขายทั้งหมดใำห้เป็นภาระของน้องชายท่าน

อยู่ต่อมาท่านลำบากในการปรับตัวให้เข้ากับวัฒนธรรมของชาวสาวัตถี   
จึงทูลขอโอวาทจากพระพุทธเจ้าจากนั้นก็เดินทางกลับสู่มาตุภูมิคือ   แคว้นสุนาปรันตะ

อยู่ต่อมาท่านบรรลุเป็นพระอรหันต์และไปทูลเชิญพระพุทธเจ้าให้เสด็จมาที่สุนาปรันตะ
พระพุทธเจ้าทรงรับนิมนต์และเดินทางมาพร้อมกับภิกษุผู้เป็นอรหันต์อีก  499  รูป   
และแวะมาเทศน์โปรดฤาษีมิจฉาทิฏฐิอยู่ที่ภูเขาสัจจพันธ์ให้ได้เป็นพระอรหันต์อีก  1  รูป   
รวมเป็น  500  รูป   โดยมีท้่าวสักกะเทวราชรับสั่งบัญชาให้วิสสุกรรมเทพบุตรมาเนรมิตเรือนยอด   
500   หลังถวายเป็นพาหนะเดินทาง

พระพุทธเจ้าเสด็จมาฉันจังหันเช้าและเทศน์โปรดสัตว์อยู่ที่นั่น  2 - 3  วัน
แล้วทรงรับสั่งให้พระปุณณอยู่ที่สุนาปรันตะนั้น   ส่วนพระองค์ก็เสด็จกลับสาวัตถี

สุนาปรันตะนี้   นักการศาสนาบางท่านให้ความเห็นว่า   น่าจะเป็นแถวๆ   
ปราณบุรี   จังหวัดประจวบคีรีขันธ์นะ


เรื่องนี้หาอ่านเพิ่มเติมที่   ปุณโณวาทสูตร   เล่ม  23   หน้า  436   พร้อมอรรถกถาด้วย

ส่วนต่อมาหลังจากพระพุทธเจ้าปรินิพพานแล้วราวซัก  300   กว่าปี   
ในยุคของพระเจ้าอโศกมหาราชครองความยิ่งใหญ่อยู่ที่กรุงปาฏลีบุตร   
หลังจากเสร็จสังคายนาครั้งที่  3  ครั้งที่มีพระโมคคัลลีบุตรติสสะเถระเป็นประธาน

พระเจ้าอโศกก็ทรงส่งสมณทูตเพื่อเผยแพร่พระพุทธศาสนาออกไปหลายทิศทางหลายสาย
รวมทั้งสุวรรณภูมินี้ด้วย  สายนี้ก็มีพระโสณะกับพระอุตตระเป็นหัวหน้าเดินทางมาเผยแพร่
พระพุทธศาสนาอย่างเป็นทางการ    ก็เป็นที่เชื่อถือกันทั่วไปว่าสุวรรณภูมินี้
ก็คือถิ่นแคว้นแดนไทยในบัดนี้แหละ
(เมื่อก่อนเคยไปเห็นที่นครปฐมเขาปั้นรูปพระโสณะกับพระอุตตระไว้อยู่นะ)

นั่นก็เป็นเรื่องของประวัติศาสตร์ที่ผ่านพ้นมา   ก็มีเรื่องราวเล่าขานกันมาถึงเดี๋ยวนี้
ส่วนเรื่องราวจริงจะเป็นอย่างไรนั้น   พวกเราคนรุ่นหลังก็พิจารณากันไปตามหลักฐานที่มี
ซึ่งก็คงจะไม่ต้องถกเถียงกันให้ยุ่งยากมากความไปว่าน่าจะเป็นอย่างนั้นจะเป็นอย่างนี้ 

เรื่องที่สำคัญก็คือว่า   คำสอนในพระไตรปิฎกที่มีอยู่ในขณะนี้   
ที่ท่านบอกว่าสมบูรณ์มีคำสอนที่ถูกต้องหลากหลายระดับและเหมาะกับคนทุกระดับ

ซึ่งก็อยู่ที่ว่าเมื่อศึกษากันแล้วใครจะเหมาะกับธรรมระดับไหนก็ให้น้อมนำธรรมส่วนนั้นๆ
มาประพฤติปฏิบัติเพื่อความเจริญของจิตใจกันเป็นลำดับต่อไป

และเมื่ออ่านกันแล้ว - ศึกษากันแล้ว - พิจารณากันแล้ว     
เราเห็นด้วยกับที่ท่านได้ชี้นำเอาไว้ให้แล้วหรือไม่ ?

ในส่วนที่เป็นโทษ   เราได้เห็นโทษของมันชัดตามที่ท่านว่าเอาไว้ไหม  ? 
ในส่วนที่เป็นประโยชน์   เราได้เห็นประโยชน์ของมันชัดตามที่ท่านว่าเอาไว้ไหม ?

เมื่อเห็นชัดในส่วนที่เป็นโทษและที่เป็นประโยชน์แล้ว   
เราได้งดเว้นในส่วนของธรรมที่เป็นโทษ   
แล้วรีบบำเพ็ญกันในส่วนของธรรมที่เป็นประโยชน์ให้มากยิ่งๆขึ้นไปแล้วหรือไม่ ?



« แก้ไขครั้งสุดท้าย: วันที่ 23 มกราคม , 2009 เวลา 18:00:33 PM โดย พระพันธกานต์ อภิปญฺโญ » บันทึกการเข้า
หน้า: [1]   ขึ้นบน
  พิมพ์  
 
กระโดดไป: