ครั้งแรกของการไปวัด

[kanya]

ครั้งแรกของการไปวัดของหนู  หนูขอเล่าย้อนหลังไปก่อนนะค่ะ  พี่สาวของหนูเป็นคนธรรมมะศึกษามาเรื่อยจนมาพบกับวิธีโอนบุญ ทุกครั้งที่เกิดเรื่องขึ้นกับคนในครอบครัวพี่สาวต้องกลับมาก่อนทุกที(พี่สาวทำงานอยู่ที่ฮ่องกง) ตอนที่หนูแท้งนอนโรงพยาบาล พี่สาวก็กลับมาก่อน จนเกิดเหตุการณ์ที่หนูรู้จักการโอนบุญมากขึ้น เพราะในวันรุ่งเรานัดกันในครอบครัวไปวัดสามแยกเป็นครั้งแรก เรื่องมีอยู่ว่า ในตอนนั้นแฟนของหนูมีอาชีพขับรถส่งข้าวกล่องซีพีตามเซเว่น ปกติเขาต้องแขวนพระเป็นประจำ แต่วันนั้นเขาลืมเอาพระไปซึ่งหนูก็ไปด้วย  ไปถึงร้านแรกอยู่ในปั๊มน้ำมันพอเลี้ยวเข้าไปจู่ๆรถก็ไม่มีแรงไหลไปชนท้ายรถตู้ โชคดีที่ไม่เป็นไรเจ้าของรถก็ไม่เอาเรื่อง ไปถึงร้านที่สุขสวัสดิ์แฟนก็ถอยรถไปชนเสาไฟ แต่ไม่เป็นไรแค่ตู้เป็นรอยบุบนิดนึง(เป็นรถตู้เย็น) จนส่งของเสร็จก็กลับบ้านไปทางเส้นบางบัวทอง เป็นเวลาประมาณเกือบตี 5 หนูก็หลับ หัวของหนูหนุนตักแฟนขาก็เหยียบประตู ตอนนั้นหนูง่วงจนลืมตาไม่ขึ้น แฟนก็เปิดเพลงไปตลอดทาง จนหนูรู้สึกตัวอีกทีก็เสียงดังขรุกขรักๆ ลืมตามาก็เห็นที่กระจกเป็นพื้นหญ้า แฟนของหนูเขาหลับใน รถเลยพุ่งไปชนเสาไฟฟ้าที่อยู่เลนทางซ้ายมือถอนต้นเลย ดีที่เป็นเสาไฟส่องทาง แล้วรถก็หงายท้องอยู่ร่องกลางถนน น้ำมันก็ไหลนองดีที่ไม่ระเบิดแฟนก็เรียกหนูตกใจเหมือนจะร้องไห้ แล้วก็มีคนมาช่วย เขาเรียกน้องๆเป็นอะไรไหม เขาก็ดึงหนูออกมาจากรถ หนูก็มานั่งอยู่บนเสาไฟที่ล้ม หนูรู้สึกหูอือ แล้วก็ไม่รู้สึกตัวไปพักนึง ในตอนนั้นมันมืดไปหมด แล้วพี่ผู้หญิงเขาก็เอายามาให้ดม หนูก็รู้สึกตัวขึ้นมา เขาบอกว่าระวังไฟซ็อก ตอนนั้นเท้าของหนูเต็มไปด้วยน้ำมัน เขาบอกแฟนหนูให้เก็บของมีค่าออกให้หมด  เพราะเขามีสติดี แล้วรถปอเต็กตึ้งก็พาไปส่งร.พ.บางบัวทอง (เป็นครั้งแรกที่ได้ขึ้นรถปอ)

[kanya]

หนูก็โทรไปหาพี่สาวอีกคน พี่สาวก็แอบไปเรียกพี่สาวคนโตที่เพิ่งจากฮ่องกงโดยไม่บอกให้แม่รู้ พี่ก็ไปกัน 3 คนกับพี่เขย เชื่อไหมค่ะว่าหนูแค่ส้นเท้าซ้ายซ้นแล้วก็มีแผลตามตัวนิดหน่อย เพราะกระจกรถแตกหมดเลย แฟนก็แค่กระจกบาดที่มือ แล้วก็หัวแตกนิดหน่อยแต่ไม่ถึงกับเย็บ พี่สาวคนโตเห็นสภาพรถตอนผ่านไปร.พ. คิดว่าคงไม่รอด ที่ไหนได้ไม่เป็นไรเลย กลับไปบ้าน 7โมงกว่า แม่เห็นแล้วบอกว่า  กูว่าแล้ว กูนึกว่ากลับมาแต่เมื่อคืนแล้ว เพราะได้ยินเสียงมึงมาเรียกเสียงหวานๆ ตอนนั้นกูก็ครึ่งหลับครึ่งตื่น สงสัยเทวดามาเรียก พี่สาวบอกว่า ดีนะที่มึงไม่ได้เอาพระไปกัน ไม่งันพวกมึงคงไม่รอด สรุปว่าก็ไปวัดทั้งสภาพกะเผกๆ นอนไปหลังรถกระบะมีผ้าห่มนวมรองแล้วก็คลุมอีกผืนนึง หนาวมากๆ พอถึงวัดปวดตัวไปหมดคอหันก็ไม่ได้ หนาวก็หนาว พบหลวงปู่ในตอนเช้าอีกวัน หลวงปู่บอกว่า ดีแล้วที่ไม่ได้เอาเครื่องรางของขลังไป พอรถพลิกคว่ำเขาก็คนเอาไว้ หลวงปู่บอกว่าลูกของหนูที่เสีย เขาก็เป็นเทวดาคอยรักษาตัวเรา ให้รู้จักเอาบุญให้เขา เขาจะได้มีแรงมากขึ้น       เดี๋ยววันหลังมาเล่าให้ฟังต่อนะค่ะ