หน้าแรก ช่วยเหลือ ค้นหา เข้าสู่ระบบ สมัครสมาชิก
หน้า: [1]   ลงล่าง
ผู้เขียน หัวข้อ: ความรู้สึกต่อศีล  (อ่าน 3535 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
ปิยบุตร
.
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 48

ที่ทำให้เป็นอยู่ต่างหาก ที่น่าเบื่อ



ขอถามครับ

ผมมีความรู้สึกผิดต่อศีลแต่ละข้อไม่เท่ากัน บางข้อเมื่อทำผิดศีล เกิดความรู้สึกบาปเป็นอย่างมาก จึงระมัดระวัง สำรวมต่อศีลข้อนั้นๆเป็นพิเศษ
แต่บางข้อ เมื่อทำผิดศีล เกิดความรู้สึกเฉยๆ ไม่รู้สึกบาปมากนัก จึงเกิดความระมัดระวัง สำรวมต่อศีลข้อนั้นๆ น้อย

ที่เป็นอย่างนี้ เพราะสาเหตุอะไรครับ และแก้ไขอย่างไร
ตอนนี้ผมกำลัง บำเพ็ญทานบารมี เพื่อให้สามารถรักษาศีล 5 ได้บริสุทธิ์ แต่ก็เป็นการยากที่จะทำให้บริสุทธิ์ได้ เพราะการระมัดระวัง สำรวมต่อศีลต่างกัน ข้อที่ระวังน้อยก็ทำผิดได้ง่ายกว่า บางครั้งพลั้งเผลอทำผิด ทำให้ไม่ไปไหนซะทีครับ

นายปิยบุตร  จีรพงษ์อุดม
บันทึกการเข้า

สรีระนี้อาศัยหนังมีผิวเหี่ยวแห้ง ถูกชราย่ำยีแล้ว สรีระนี้ถึงความเป็นอามิสคือเหยื่อของมฤตยู ย่อมแตกไป เพราะมรณะ สรีระนี้เป็นที่อยู่ของหมู่หนอนเต็มไปด้วยซากศพต่าง ๆ สรีระนี้เป็นภาชนะของไม่สะอาด สรีระนี้เสมอด้วยท่อนต้นกล้วย
เล่มที่ 25 หน้าที่ 320
พระวัดสามแยก
พระพันธกานต์ อภิปัญโญ (ครูบาหม่าว)
พระ
.....
*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 2754




แบบนี้เรียกว่าลำเอียงเพราะกลัว   กลัวศีลข้อไหนมากก็จะรักษาแต่ข้อนั้นให้ดี    แบบนี้ไม่ถูก

การรักษาศีลต้องไม่ให้มีลำเอียงในศีล    อย่าไปเอาความรู้สึกกลัวหรือไม่กลัวส่วนตัวมาใช้ในการรักษาศีล
ไม่ว่าจะกลัวหรือไม่กลัวในศีลข้อไหนๆก็ตามโทษของการทำผิดมันมีอยู่อย่างสม่ำเสมอโดยไม่ขึ้นกับความกลัวหรือไม่กลัวของใคร

เพราะงั้น   ต้องตั้งใจและระมัดระวังให้แน่วแน่ที่จะรักษาศีลทุกๆข้อที่เหมาะสมกับตนเองให้บริสุทธิ์ให้ได้ (ถ้าได้สมาทานแล้ว)
โดยไม่เกี่ยวกับเหตุผลอื่นๆทั้งหมด   
บันทึกการเข้า
ปิยบุตร
.
*
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 48

ที่ทำให้เป็นอยู่ต่างหาก ที่น่าเบื่อ



ขอถามเพิ่มเติมครับ
แล้วเหตุใดคนเราจึงสามารถรักษาศีลได้ไม่เหมือนกัน คือ บางคนรักษาศีลข้อที่ 1 ได้อย่างสบ๊าย สบาย บางคนยังไงก็รักษาไม่ได้ซะทีครับ แบบนี้ บุพกรรมคืออะไรครับ แก้ไขได้อย่างไรครับ
อย่างผมศีลข้อที่ 4 บกพร่องอยู่ แต่ข้ออื่นรักษาได้ด้วยดี โดยสะดวกสบาย
มีวิธีที่จะทำให้รักษาศีลได้หรือไม่ครับ หรือว่า ขึ้นอยู่ที่ตัวเรา และบุพกรรมอย่างเดียวครับ



บันทึกการเข้า

สรีระนี้อาศัยหนังมีผิวเหี่ยวแห้ง ถูกชราย่ำยีแล้ว สรีระนี้ถึงความเป็นอามิสคือเหยื่อของมฤตยู ย่อมแตกไป เพราะมรณะ สรีระนี้เป็นที่อยู่ของหมู่หนอนเต็มไปด้วยซากศพต่าง ๆ สรีระนี้เป็นภาชนะของไม่สะอาด สรีระนี้เสมอด้วยท่อนต้นกล้วย
เล่มที่ 25 หน้าที่ 320
พระวัดสามแยก
พระพันธกานต์ อภิปัญโญ (ครูบาหม่าว)
พระ
.....
*****
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 2754




บุพกรรม    คือ   การกระทำที่ได้ทำไว้ตั้งแต่ชาติก่อนๆ   ซึ่งรวมทั้งการกระทำที่ดีและไม่ดี

บางคนสามารถรักษาศีลบางข้อได้ง่ายๆนั้น    เพราะอุปนิสัยที่สั่งสมเป็นความเคยชินมานาน
ตั้งแต่ชาติก่อนๆที่ไม่ได้ทำผิดในศีลข้อนั้นๆ    เมื่อมาถึงชาติปัจจุบันจึงสามารถรักษาศีลข้อนั้นได้ง่ายๆ
แต่ไม่ว่าจะรักษาศีลได้ง่ายหรือได้ยากก็ตาม   ก็ต้องพยายามที่จะรักษาให้ได้มากข้อยิ่งๆขึ้นไปจนเป็นคนที่มีศีลสมบูรณ์ทุกข้อ

วิธีที่จะทำให้รักษาศีลได้ก็ต้องอยู่ที่ตัวเอง    อยู่ที่ความเชื่อมั่น    ความเพียร    ความตั้งใจมั่นและสติปัญญาของตัวเอง   
จะไปให้คนอื่นๆหรือเทวดา   เปรต    ผี    มาร    พรหม    ฟ้า   ดิน   ลม   น้ำ    มารักษาให้นั้นมันเป็นไปไม่ได้หรอก

การได้ทำบุญกุศลไว้ในชาติปางก่อนพระพุทธเจ้าท่านก็ตรัสว่าเป็นมงคล    เพราะเป็นเหตุให้ได้ความสุขมีประการต่างๆ
และเป็นเหตุให้ได้ทรัพย์ทั้งที่เป็นโลกิยทรัพย์และโลกุตรทรัพย์

เมื่อเกิดมาในชาติปัจจุบันนี้และตั้งตนเอาไว้ถูกต้องในธรรมที่สมควรเช่น   
เมื่อเป็นคนไม่มีศรัทธาในพระรัตนตรัยก็ทำตนให้เป็นคนมีศรัทธาในพระรัตนตรัยอย่างถูกต้อง
เมื่อเป็นคนตระหนี่หรือไม่มีการบริจาคที่ถูกต้องก็ทำตนให้เป็นผู้มีการบริจาคที่ถูกต้อง
เมือเป็นคนไม่มีศีลหรือมีศีลไม่สมบูรณ์ก็ทำตนให้เป็นคนมีศีลและมีศีลที่สมบูรณ์ เป็นต้น

การตั้งตนเอาไว้ในธรรมที่ถูกต้องเช่นนี้   พระพุทธเจ้าท่านก็ตรัสว่าเป็นมงคล
ตามคำสอนของพระองค์ที่ปรากฏอยู่ในมงคลสูตรว่า

การอยู่ในสถานที่อันสมควร ๑
การเป็นผู้ได้ทำความดีไว้ตั้งแต่ชาติก่อน ๑
การตั้งตนไว้ในธรรมอันถูกต้อง ๑    สิ่งเหล่านี้เป็นมงคล


« แก้ไขครั้งสุดท้าย: วันที่ 26 พฤษภาคม , 2009 เวลา 04:27:17 AM โดย พระพันธกานต์ อภิปญฺโญ » บันทึกการเข้า
หน้า: [1]   ขึ้นบน
  พิมพ์  
 
กระโดดไป: