หน้าแรก ช่วยเหลือ ค้นหา เข้าสู่ระบบ สมัครสมาชิก
หน้า: [1] 2 3 ... 6   ลงล่าง
ผู้เขียน หัวข้อ: นานาสาระพัดเรื่อง(ทุกข์)ของมนุษย์....ช่วยด้วยการอุทิศบุญ  (อ่าน 29171 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
ศศินาฏ
แสงแก้ว
...
***
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 106



      ;D  จักคำว่า...อทิศบุญเป็นครั้งแรก

      ประมาณม.ค2549 ได้มีโอกาสไปทำบุญที่เขาคิชกูฎจันทบุรีกับกลุ่มเพื่อน  ตอนขากลับได้ยินพระรูปหนึ่งท่านพูดขึ้นมาว่าพระอาจารย์เกษมบอกว่า เมื่อเราทำบุญทุกครั้งจะมีบุญเกิดขึ้นและจะอยู่ได้3วินาที  หลังจากนั้ก็จะขึ้นไปรอเราอยู่สวรรค์  เพราะฉนั้นเราต้องรีบอุทิศตอนนี้(ภายใน3วินาที)  ถ้าจะให้ได้บุญ พอได้ฟังแล้วเกิดอาการปิ๊ง..แว๊บ..สว่างจ้า..โล่งในความคิดขึ้นมาทันที(คือมันโดนใจ) โห... :o อะไรจะขนาดนั้นอยากรู้จังเลยว่าพระอาจารย์ท่านนี้อยู่ที่ไหนพระท่านยังบอกอีกว่ามีCDที่ท่านเทศน์อีกด้วย  เทวดาคงอยากให้เราสมปรารถนา   เพื่อนในรถก็เลยบอกว่าเคยไปกราบท่านมาแล้ว ชีวิตเขาก็ดีขึ้นจะเอาCDมาให้เปิดดู

       ครั้งแรกได้เห็นอริยาบทที่แสดง..ได้ฟังคำที่ท่านพูด..คำอธิบายที่ท่านบอกมันเกิดอาการเชื่อ..ชอบไม่สงสัย..อยากลงมือทำเลย  เพราะทุกคำพูดที่ท่านแสดงออกมาง่ายต่อการปฏิบัติแต่..ถ้าจะให้ได้ผลต้องมีความเพียรทุกบททุกตอนที่ท่านแสดงจะมีการสาธิตทำให้เห็นภาพ  เพื่อให้ผู้ฟังเกิดความเข้าใจและจดจำเหมือนเราเรียนวิทยาศาสตร์  แล้วบอกวิธีทำการทดลองแล้วบอกผลให้ทราบเลย  ถ้าทำตามคำแนะนำคำพูดทุกคำของท่าน  กระตุ้นท้าทายให้พิสูจน์มาคิดกับตัวเอง  เรานะ..ก็นับถือพุทธศาสนามาแต่กำเนิด  สวดมนต์ไห้วพระ.นั่งสมาธิก็ทำมาหมดแล้ว  วัดไหนที่เขาลือกันว่าดีปฏิบัติเยี่ยมก็ไปไกลแค่ไหนก็ดั้นด้นหา  มิได้ไปเพียงลำพังแถมชี้ชวนให้คุณสามีได้ไปปฏิบัติด้วย  เพราะเชื่อว่าธรรมของพุทธองค์เท่านั้นที่จะทำให้ชีวิตมนุษย์ได้ดีและมีสุข    เคยสวดมนต์วันละ2-3รอบ บทพาหุง.ยอดพระกัณพระไตรปิฎก. พระธรรมจักรกัปปวัตตะนะสูตร. ชินบัญชรโพชฌงคปริต.  อาฏานาฏิยสูตร.  รัตนสูตรและอื่นๆอีกมากมาย  เวลาไปรับดาวเคลื่อนตามหลักโหราศาตร์  เพื่อนยังชมเลย  เยอะไหมละโถๆๆๆ..ป่นนี้ญาติคงโกรธแค้นเราน่าดู เพราะคงจะหัวขาดแขนขาดหนีกันแทบไม่ทันตอนเราสวด

      คิดขึ้นมา ทีไรยังใจหายอยู่เลย  :(  /\ "ขออำนาจพุทธ ธรรม สงฆ์จงบันดาลบุญข้า ให้ญาติและผู้ที่เคยได้รับผลกระทบจากการที่ข้าเคยสวดมนต์ขอให้บุญของข้าเป็นยา  เป็นน้ำทิพย์ชโลมรักษาให้พวกเจ้าจงหายเจ็บหายป่วยหายแค้นข้าด้วยเถิด  ข้าขอโหสิ ข้าขออภัยที่ข้าได้ทำไป  เพราะไม่รู้โทษจริงๆขอให้พวกเจ้ายกโทษให้ข้าด้วย  " และแล้วหลังจากที่ได้ดูหนัง(CD)ของท่านก็เริ่มอุทิศบุญตั้งแต่นั้นมา(ม.ค2549)ตอนนั้นยังเป็นVersion เก่าอยู่จะยาวอยู่นะ.."

      /\  ขออำนาจพระพุทธพระธรรมพระสงฆ์จงบัดาล บุญข้าให้ภูติผีปีศาจเ  ทวดา  ยักษ์  นาค  ครุฑ  คนธรรม์ กุมภัณฑ์ อสูร กินรีกินนรา ปรอบ เปรต เงือก ผู้เป็นญาติข้าและผู้ที่อยากผูกมิตรเป็นญาติข้า  ผู้เป็นนายเวรข้าเมื่อได้รับบุญข้าแล้วขอให้พวกเจ้าจงเป็นสุขสมปรารถนาจากบุญที่ข้าส่งไปให้แล้วช่วยให้ข้า ลูกของข้า สามีข้าพบแต่ความสุขสมปรารถนาในเรื่อง(เงินงานสุขภาพ)ถ้าข้าสุขสมปรารถนาข้าจะส่งบุญไปให้เจ้าอีกเรื่อยๆ  อุทิศแบบกว้างๆก็ทำมาหลายเดือนอยู่เหมือนกัน  (ม.ค-ก.ค49)ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง  ชีวิตก็เป็นปกติแต่ก็เริ่มสวดมนต์น้อยลง  นั่งสมาธิบ้างผลจะเป็นอย่างไรคอยติดตามตอนต่อไปนะค๊ะ  ต้องทำงานแล้วค่ะ  :D

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: วันที่ 27 กรกฎาคม , 2008 เวลา 20:26:32 PM โดย การะบุ_หนิง » บันทึกการเข้า

ขออำนาจพุทธ ธรรม สงฆ์จงบันดาลบุญของข้าให้ญาติให้เทพที่รักษาให้นายเวรที่มาถึงให้เชื้อโรคของผู้ที่อ่านทุกท่านตลอดไป
ศศินาฏ
แสงแก้ว
...
***
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 106



  อุทิศบุญ....เพื่อช่วยหาโรค   :)

      การอุทิศบุญของดิฉัน  ก็เป็นไปแบบกระท่อนกระแท่นวันละ10-50รอบเวอร์ชั่นเก่า(ยาว)  ดิฉันมีโรคประจำตัว  คือปวดท้องเคยไปรักษากินยาหลายขนาน  ก็จะดีเป็นพักๆเคยตรวจหาสาเหตุโดยการกลืนแป้งมาและส่องกระเพาะอาหารแล้ว ไม่พบอะไรอาการก็น่าจะเป็นเกี่ยวกับกระเพาะอาหารหรือไม่ก็ลำไส้อักเสบ  เปลี่ยนหมอมาหลายคนคงเป็นเพราะว่าการอุทิศบุญให้เทวดาว่า  "หมอใดยาใดที่สามารถรักษาอาการนี้ให้หายขาดได้  ขอให้เทวดาจงนำหมอนั้นยานั้นมารักษาข้า   ถ้าข้าหายข้าจะทำบุญแก่ท่านยิ่งๆขึ้นไป " ก็มีคนมาบอกว่าดิฉันน่าจะไปให้คุณหมอท่านหนึ่งที่ห้องตรวจอายุรกรรม  ท่านเก่งมากดิฉันก็เปลี่ยนหมอไปตรวจกับท่าน ท่านก็บอกดิฉันว่า "พี่ผมว่าเรามาส่องกระเพราะและลำไส้ดูได้แล้วนะ"(ส่องทั้งทางปากและทางก้นนะ)  ลองหลับตานึกดูซิค๊ะว่าการส่องทีเดียวทั้ง2ทางจะเป็นยังไง เคยส่องทางปากมาแล้วทรมานมาก  เพราะท่อส่องใหญ่มาก  ที่เรากลัวเพราะเคยเป็นวิสัญญีพยาบาลเห็นเครื่องมือต่างๆมาแล้วจินตนาการออกได้เลยจะเป็นยังไง  แต่ที่ทุกข์ที่สุดคือ  1.จะเป็นมะเร็งใหม 2.จะทรมานไหม


       คนเราเมื่อเกิดความกลัวเกิดขึ้นสุดขีด   ก็จะหาสิ่งยึดเหนี่ยวทางจิตใจทางพุทธศาสนา  เรียกว่าที่พึ่งทางจิตใจ ดิฉันเลยเขียนข้อความการอุทิศบุญ(scrip)ใส่สมุดเล่มเล็กๆพกติดตัวไว้เลยพร้อมที่จะเอาออกมาอ่านทุกเมื่อ  เพราะมันยาวยังจำไม่ได้  แล้วก็กระหน่ำอุทิศ(เร่ง)วันละหลายๆรอบพอดีไปเปิดwebลานวัด  พบว่าคุณธรรมทานประกาศแจกcdของวัดสามแยกอยู่  จึงโทรไปคุยเรื่องทุกข์ใจให้ฟังเขาก็ส่งcdเกี่ยวกับเชื้อโรคกินหมอมาให้  เปิดดูหลายรอบมากพร้อมกับการอุทิศบุศญไปด้วย  พอถึงวันนัดก็ไปแต่เช้ามีหัวหน้าห้องส่องกล้องเป็นรุ่นพี่และมีรุ่นน้องเข้ามาดูแล  พี่เขามาให้น้ำเกลือเพื่อเปิดเส้นเลือดเอาไว้ฉีดยา  พี่เขาทำไปก็ชวนคุยไป  ( ส่วนตัวเราก็อุทิศบุญให้เทวดาประจำตัวคุณหมอที่ส่องกล้อง  ประจำตัวเจ้าหน้าที่ทุกคนที่ช่วยคุณหมอ  และที่สถิตย์อยู่ในห้องนั้น  ช่วยให้การทำการส่องกล้องครั้งนี้สำเร็จลุล่วงไปด้วยดี  ไม่มีปัญหาอุปสรรคใดๆ  และตรวจเจอโรคและขออย่าให้เป็นโรคร้ายแรงที่รักษาไม่หายไมเจ็บไม่ทรมาน)  ขณะที่พี่เขาชวนคุยเขาก็ฉีดยาให้หลับไปด้วย ไม่รู้ว่าหลับไปตอนไหน  เหมือนกับว่าเรากำลังอุทิศบุญอยู่ก็มีเสียงคุณหมอมากระซิบข้างหูเบาๆว่า "พี่ๆเสร็จแล้วตรวจแล้วไม่มีอะไรมากลำไส้อักเสบนิดหน่อย  หมอให้ยาไปกินนะ"  เฮ้อ....โล่งอก :D ...ได้ยินหมอบอกแค่นี้  ความรู้สึกมันโล่งสบายเบาอย่างบอกไม่ถูก   ใจก็คิดได้ทันทีนี่คงเป็นเพราะที่เราอุทิศบุญแน่ๆเล้ยยยยย... /\ เป็นเช่นนี้เองที่ หลวงปู่บอกธรรมของพระพุทธองค์ง่ายๆนะ แต่ต้องขยัน

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: วันที่ 27 กรกฎาคม , 2008 เวลา 20:27:31 PM โดย การะบุ_หนิง » บันทึกการเข้า

ขออำนาจพุทธ ธรรม สงฆ์จงบันดาลบุญของข้าให้ญาติให้เทพที่รักษาให้นายเวรที่มาถึงให้เชื้อโรคของผู้ที่อ่านทุกท่านตลอดไป
ศศินาฏ
แสงแก้ว
...
***
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 106



  เริ่มแนะนำการอุทิศบุญ......ให้คนไข้รายแรก :)


    หลังจากที่ตัวเอง มีประสบการณ์ที่ดีจากการอุทิศบุญแล้วก็เกิดความคิดอยากแนะนำให้คนอื่นได้รู้ แต่ก็ไม่รู้ว่าควรจะเริ่มกับใครดี เพราะเกรงว่าเขาจะไม่เชื่อ  คิดไปคิดมาไม่เห็นต้องกังวลเลยทำงานอยู่กับคนไข้ทุกวัน  ทุกคนที่มาร.พ.ล้วนแต่มีความทุกข์  ทุกคนดูจากสีหน้าแววตาก็ทายได้เลยว่าทุกข์ทั้งกายและใจ  ไม่ว่าจะเป็นคนไข้หรือญาติ  ยิ่งรักกันมากก็ทุกข์มาก เท่าที่สังเกตเห็น แม้แต่คนไข้ที่มาคลอดแท้ๆดูแล้วน่าจะมีความสุข  แต่พอสังเกตดูให้ลึกลงไปกว่าที่เราคิด  จะพบว่าคนท้องก็จะกังวลใจ(ทุกข์)ว่าการคลอดครั้งนี้จะมีอันตรายเกิดขึ้นกับตัวเองหรือกับลูกไหม จะคลอดยากไหม  เด็กจะเอาหัวออกก่อนหรือเอาก้นออกก่อน  หรือจะเอาเท้าออกมาก่อน  แล้วลูกที่คลอดออกมาจะสมบูรณ์มีอวัยวะครบไหม  แล้วลูกที่ออกมาหน้าตาจะหล่อจะสวยไหม  และบางครั้งยังเคยเจอเด็กวัยรุ่นที่ชอบขับขี่มอเตอร์ไซด์ซิ่ง  พ่อแม่ห้ามก็ไม่เคยเชื่อฟัง ไม่เคยรู้ซึ้งถึงความรักความห่วงใยที่พ่อแม่มีต่อลูก  เมื่อเกิดอุบัติเหตุต้องเข้าโรงพยาบาลผ่าตัดสมองโดยด่วนเ  ขาไม่เคยได้รับรู้ถึงความทุกข์ขนาดไหนที่พ่อแม่ได้รับ"  หมอช่วยลูกผมด้วย/ลูกฉันด้วยเท่าไหร่เท่ากัน(ค่ารักษานะ)   เคยเห็นมาเยอะแล้ว เอาหละๆ...ไม่ต้องอ้างเหตุผลชักแม่น้ำทั้งห้าให้เสียเวลาคนไข้นี้แหละเหมาะที่สุด (มีให้แนะนำเยอะ/หาง่าย/มีมาทุกวัน/ไม่ต้องใช้เงินทอง

    พอดีมีคนไข้ที่เราดูแลกันอยู่เกิดป่วยด้วยโรคติดเชื้ออย่างรุนแรงในกระแสเลือด(sepsis)  มีอาการน่าเป็นห่วงมากต้องไปนอนadmittedอยู่ตั้ง2เดือน  อาการไม่กระเตื้องขึ้นเลยคุณหมอต้องให้น้ำเกลือทางเส้นเลือด ใช้ยาแรงมีไข้สูงอยู่ตลอดเวลาหายใจก็ไม่ค่อยดี  ให้อ๊อกซิเจนแบบน้ากาก  และคุณหมอบอกว่าอาจต้องพิจารณาให้ทางเครื่องช่วยหายใจ   เมื่อจำเป็นคนไข้เป็นลูกชายคนเดียวกำลังเรียนมหาวิทยาลัย แม่จะมาเฝ้าทุกวันและมักจะมาพบดิฉันและพ่ำรำพันถึงลูกว่า  ลูกฉันจะดีขึ้นไหม  จะทำยังไงดีฯลฯ เห็นแล้วเกิดความสงสารจับใจ ด้วยความรู้สึกของความเป็นแม่เลยตัดสินใจแนะนำแม่เค้า " พี่ถ้าจะต้องทำอะไรดีๆสักอย่างเพื่อลูก โดยที่พี่ไม่ต้องลงทุนอะไรมากมาย  อยู่ที่ไหนก็ทำได้เพียงแต่ขอให้พี่มีความตั้งใจขยันและจดจ่อ แล้วอาจทำให้อาการของลูกพี่ดีขึ้น  พี่สนใจไหม" แม่คนไข้ตกลงจะทำ  จึงแนะนำวิธีการอุทิศบุญเหตุผลที่อุทิศบุญแบบนี้  ความเป็นมาของการอุทิศบุญ  ประโยชน์ของการอุทิศบุญ   แล้วให้เอกสารที่เตรียมไว้แจกให้ไปอ่านและสาธิตวิธีทำให้ดู แล้วก็ให้เขาทดลองทำให้ดูจนเข้าใจพร้อมที่จะทำทั้งแนะนำให้ซิกแซกวิธีอุทิศบุญให้ส่งเป็นที่ๆเช่น "ขออำนาจพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์จงบันดาลบุญของข้าให้นายเวร และเชื้อโรคที่ก่อกวนลูกข้า  ขอให้บุญของข้า เปลี่ยนเป็นอาหารเครื่องนุ่งห่มที่อยู่อาศัย วิมานยานพาหนะหรือสิ่งของที่ท่านปรารถนา  เมื่อสุขสมปรารถนาแล้วให้เลิกก่อกวนลูกข้าได้แล้ว  ถ้าลูกข้าหายป่วยสุขสบายขึ้น  ข้าจะทำบุญส่งไปให้ท่านอีก"   แม่เขาก็นั่งท่องอยู่ข้างเตียงคนไข้ต่อมาประมาณ2อาทิตย์ตอนเช้า  ขณะรอตักบาตรพระ ก็เห็นแม่เขาพาคนไข้นั่งรถเข็นลงมาจากห้องร่วมใส่บาตร หลังจากนั้นอีกไม่นานคนไข้ก็กลับบ้านได้  และกลับไปเรียนต่อ

    เป็นไงบ้างค๊ะ  ฟังดูแล้วไม่น่าเชื่อแต่มันเป็นเช่นนี้จริงๆ   ส่วนตัวเองก็ยังคงอุทิศบุญอยู่ทุกวันตอนเช้าก่อนทำงานก็ทำแล้วก็บันทึกไว้ว่าได้กี่รอบ  มีเวลาก็ทำแล้วบันทึกไว้ได้ไม่มากกลับบ้านก็จะดูซีดีหลวงปู่ทุกวัน  ใจก็ยังคิดอยากไปกราบท่านอยากจะไปชมบารมีท่าน  และเริ่มเล่าให้ลูกน้องบางคนฟัง (คนที่เคยไปวัดด้วยกันบางคนจะยังไม่ชอบฟังสังเกตจากสีหน้าแววตา) เขาได้อ่านหนังสือการอุทิศบุญที่ได้ผล  ก็เกิดอาการเดียวกันเล้ยอยากจะไปกราบท่านต่อไปจะเป็นยังไงเรามาพบกันคราวหน้านะค๊ะ  :D


 
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: วันที่ 27 กรกฎาคม , 2008 เวลา 20:29:07 PM โดย การะบุ_หนิง » บันทึกการเข้า

ขออำนาจพุทธ ธรรม สงฆ์จงบันดาลบุญของข้าให้ญาติให้เทพที่รักษาให้นายเวรที่มาถึงให้เชื้อโรคของผู้ที่อ่านทุกท่านตลอดไป
ศศินาฏ
แสงแก้ว
...
***
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 106



ต่อจากเมื่อวันก่อน....
แนะนำการอุทิศบุญให้......คนไข้รายที่2  :)


    ทุกๆวันทำงาน  ดิฉันจะไปถึงที่ทำงานแต่เช้า อย่างช้าที่สุดคือ6.30น. ที่ทำงานจะจัดสถานที่ไว้  ให้เจ้าหน้าที่ คนไข้และญาติได้ทำบุญตักบาตรทุกเช้า  โดยมีคุณหมอท่านเป็นประธานชมรมพุทธศาสนา ถ้าวันไหนเป็นวันสำคัญทางพุทธศาสนา หลังจากที่ได้ตักบาตรกันแล้วก็จะแถมท้ายด้วยการฟังธรรมเทศนาสั้นๆ  จะได้รับความสนใจจากเจ้าหน้าที่และผู้มารับบริการมาก ดิฉันจะไปร่วมทำบุญทุกวันแทบจะไม่ขาดเลย  เพราะเราจะได้บุญ2ต่อ  คือ1.บุญที่เกิดจากการที่เราใส่บาตรด้วยของๆเราเอง คือขณะที่เราใส่เราก็อุทิศบุญทันที บุญนี้ให้เทวดาที่รักษาข้ารักษาลูกข้า รักษาสามีข้า รักษาบ้านข้า ที่อยู่ที่ทำงานข้าและให้กับผีคนไข้ที่ตายในโรงพยาบาล  และ2 . เกิดจากการอนุโมทนาบุญกับผู้อื่นคือขณะที่คนอื่นกำลังใส่บาตร เราก็จะยืนนิ่งเงียบแต่คิดในใจ บุญนี้ให้เทวดาที่รักษาข้า รักษาลูกข้า รักษาสามีข้า บุญนี้ให้นายเวรของข้า ของลูกข้า ของสามีข้า บางทีก็ให้ของลูกน้องบ้าง ของคนที่เรารักเราห่วงใยบ้าง ยืนเงียบๆไม่พูดไม่จาอุทิศวนไปวนมาหลายรอบโกยบุญอย่างนี้ทุกวัน

    แต่ตอนนี้ไม่ได้ทำแล้ว  เพราะต้องเลือกพระด้วย  หลวงปู่สอนว่าทำบุญกับพระทุศีลญาติในโลกทิพย์จะลำบาก ( ติดไว้ก่อนนะค๊ะเอาไว้เล่าในคราวต่อไป) ...  วันหนึ่งขณะยืนเข้าคิวใส่บาตรอยู่ สายตาก็เหลือบไปเห็นผู้หญิงคนหนึ่งกำลังยืนรอใส่บาตรเช่นเดียวกัน  มองดูหน้าตาท่าทางไม่น่าจะเป็นคนไข้ น่าจะเป็นญาติมากกว่าเห็นหน้าดูเศร้าๆ(ทุกข์)เลยเข้าไปทักเขา"มีใครป่วยหรือค๊ะ" เขาบอกว่ามาเฝ้าลูกสาว2เดือนแล้วหมอหาโรคยังไม่เจอเลย  บ้านอยู่สมุดสาครทุกข์ใจมาก  ดิฉันเลยพาเขาไปที่ห้องทำงาน เอาเอกสารการอุทิศบุญให้เขา แนะนำวิธีอธิบายให้เขาจนเข้าใจดีเขาก็ดูเชื่อจังเลย  ลองคิดดูซิค๊ะเข้าเดินตามดิฉันไปที่ห้องทำงานโดยไม่มีข้อโต้แย้งหรือปฏิเสธเลย ต่อมาอีกไม่กี่วันเราก็เจอกันอีกดูสีหน้าแววตาเขาดีขึ้นกว่าก่อน เข้ามาขอบคุณใหญ่เลย" หมอตรวจเจอแล้วลูกสาวป่วยเป็นโรคSLEโรคพุ่มพวง เฮ้อ!  ;D  โล่งใจไปกับเขาด้วยจะได้กลับบ้านไปซะทีไปทำมาหากิน โรคนี้ต้องกินยาและปฏิบัติตัวตามที่หมอแนะนำก็สามารถมีอายุยืนยาวได้  ด้วยความดีใจไปกับเขาจำไม่ได้ว่าได้แนะนำให้เขาไปทำต่อหรือไม่ วันนี้เท่านี้ก่อนนะค๊ะจะกลับบ้านแล้ว :D
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: วันที่ 27 กรกฎาคม , 2008 เวลา 20:30:11 PM โดย การะบุ_หนิง » บันทึกการเข้า

ขออำนาจพุทธ ธรรม สงฆ์จงบันดาลบุญของข้าให้ญาติให้เทพที่รักษาให้นายเวรที่มาถึงให้เชื้อโรคของผู้ที่อ่านทุกท่านตลอดไป
ศศินาฏ
แสงแก้ว
...
***
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 106



คนไข้รายที่3.......ป่วยทางใจ(ทุกข์ใจ) :)


     มีน้องคนหนึ่งทำงานอยู่คนละหน่วยงาน   แต่ก็สนิทกัน เห็นว่าน้องเขามีนิสัยไมตรีดีเคยชวนเขาไปทำงานพิเศษหลังเลิกงาน เขาเคยตอบตกลง เอาไว้ให้แม่หายป่วยก่อน แม่เขาป่วยมานานนอนอยู่โรงพยาบาลมาเป็นเดือน  แต่ตอนนี้แม่เขาเสียแล้ว ก็เลยชวนใหม่ น้องเขาบอกว่าตอนนี้ไปทำงานอะไรไม่ได้กำลังทุกข์ใจมาก  สามีกำลังปันใจให้คนอื่น(มีกิ๊ก)ไม่กลับบ้าน ดิฉันเลยแนะนำเขาว่าอย่าด่า อย่าแช่งสามีนะ ให้คิดอุทิศบุญอย่างเดียวไม่ให้คิดอย่างอื่น (คนเราเห็นทุกข์จึงจะเห็นธรรมเขาว่ากัน) แล้วก็เขียนบทอุทิศบุญให้เขา ยังเป็นแบบเก่าอยู่(ยาว)  /\" ขออำนาจพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์จงบันดาลบุญข้าให้เทวดาของข้า ของสามีข้า ของผู้หญิงที่มาผูกพันกับสามีข้าและให้นายเวรของข้า ของสามีข้า ของผู้หญิงที่มาผูกพันสามีข้า  เมื่อรับบุญของข้าแล้ว  ขอให้พวกท่านจงมีอาหารเครื่องนุ่งห่มที่อยู่อาศัย มีวิมานยานพาหนะหรือสิ่งของที่พวกท่านปรารถนา  รับบุญของข้าแล้วช่วยพาสามีข้ากลับมาหาข้าด้วย  แล้วข้าจะส่งบุญไปให้พวกท่านอีกเรื่อยๆ  ข้าขออโหสิข้าขออภัยที่ข้าเคยทำให้พวกท่านเจ็บปวดอย่างแสนสาหัสมาก่อน  เรามาอยู่ร่วมกันอย่างมีความสุขนะ " ทำไปเยอะๆแบบไม่คิดอะไร  ไม่นานเขา  มาบอก"พี่สามีหนูกลับบ้านแล้ว และหนูก็ถูกหวยด้วย" เราก็พลอยดีใจไปกับเขาด้วย แต่ที่ถูกหวยไม่ดีใจกับเขาหลอกนะ เพราะมันไม่ถูกต้องเป็นอบายมุขหลวงปู่เกษมสอนไว้

    บางท่านอาจจะสงสัยว่าอะไรกัน...อ่านมาคนไข้3รายยังไม่ผิดหวังซักรายเรืองที่เล่าเป็นเรื่องจริง พอต่อมาระยะหลังถ้าได้แนะนำใครไปแล้วเขาสมปรารถนา  จะขออนุญาตเขาไว้เลยว่าขอเอาเรื่องราวของเขาไปเล่าเป็นตัวอย่าง(ธรรมทาน)  แต่ไม่ได้ออกชื่อเขาได้ไหม ทุกคนบอกยินดีตั้งแต่นั้นมา ก็จะจดบันทึกไว้เรื่อยๆเพราะส่วนตัวเป็นคนชอบจดบันทึกอยู่แล้ว  เผื่อจะได้ทำไว้ให้คนที่เขามีปัญหาแบบเดียวกันได้ศึกษาวันนี้คุยกันเท่านี้ก่อนนะค๊ะ  ;D
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: วันที่ 27 กรกฎาคม , 2008 เวลา 20:31:11 PM โดย การะบุ_หนิง » บันทึกการเข้า

ขออำนาจพุทธ ธรรม สงฆ์จงบันดาลบุญของข้าให้ญาติให้เทพที่รักษาให้นายเวรที่มาถึงให้เชื้อโรคของผู้ที่อ่านทุกท่านตลอดไป
ศศินาฏ
แสงแก้ว
...
***
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 106



     อุทิศบุญให้เทวดาที่รักษาลูก....กลัวลูกจะเที่ยวกลางคืน(ทุกข์เรื่องลูก) :)

      ดิฉันมีลูกคนเดียว คงมีหลายคนคงเข้าใจในความรู้สึกของแม่ที่มีลูกโทน จะเที่ยวห่วง(ทุกข์)ไปเสียทุกเรื่องตั้งแต่เล็กจนโต เล็กๆก็จะห่วง(ทุกข์)เรื่องสุขภาพ การกินอยู่หลับนอน การเจริญเติบโตอยู่ในเกณฑ์หรือไม่   พอถึงวัยเข้าโรงเรียนก็ต้องหาโรงเรียนดีๆให้ลูก หาสิ่งแวดล้อมดีๆจะได้เติบโตมาเป็นผู้ใหญ่ที่มีคุณภาพของครอบครัวของสังคมและของประเทศชาติอะไรที่ใครเขาว่าดีก็ได้เที่ยวไปสรรหามาให้ลูก ใส่โปรแกรมเรียนเพียบตื่นเช้ามาวันเสาร์ วันอาทิตย์ทั้งแม่ทั้งลูกแทนที่จะได้พักผ่อนเริ่มตั้งแต่3ขวบ4ขวบก็พาไปเรียนวาดรูป ว่ายน้ำ เรียนอิเลคโทนภาษาอังกฤษบางครั้งลูกเขาก็ประท้วงเอาดื้อๆโดยไม่เอากระเป๋าหนังสือไปเรียนวิ่งขึ้นรถไปเลยพี่เลี้ยงก็ไม่ทันดู  เทวดาคงสงสารลูกแน่ๆเลย...จึงกดสมองให้พี่เลี้ยงงง ไม่หยิบกระเป๋าเรียนให้น้องไปเรียนพิเศษ(ตามหลักจิตวิทยาที่เรียนมาลูกเขากำลังประท้วงเรา  เขาไม่อยากเรียนที่เราพยายามใส่ๆให้เขานะ) นี่ถ้าเรารู้จักวิธีอุทิศบุญตั้งแต่20ปีที่แล้วเราและลูกคงไม่ต้องมาเหนื่อยแบบนี้ อุทิศบุญให้เทวดาหาสิ่งที่ลูกชอบเรียนก็สบายเลยเฮ้อ!

      พูดมาเสียยาวเลยมาเข้าเรื่องเสียที  ตั้งแต่อุทิศบุญมา ม.ค-ส.ค.2549ก็อุทิศแบบยาวมาโดยตลอด พอดีช่วงนี้ลูกสาวดิฉันกำลังเรียนอยู่มหาวิทยาลัยปีที่4ปีสุดท้าย  เรียนมหาวิทยาลัยอินเตอร์(ภาคภาษาอังกฤษที่เขาชอบมาก)อยู่แถวศาลายา ลูกเขาจะมีเพื่อนเยอะ  เพราะเป็นนักกีฬามีทั้งชาวไทยและชาวต่างชาติ  ปีนี้จะเรียนหนักและเลิกเย็นวิชาสุดท้าย19.00น-21.00น. เพราะเป็นอาจารย์ที่มีชื่อเสียงทำงานหลายแห่ง ดิฉันจะเป็นห่วงลูกมากเพราะช่วงเลิกเรียน3-4ทุ่ม  ระยะทางขับรถกลับบ้านช่วงนี้จะมีรถ10ล้อเข้ากรุงฯเยอะมาก  การขับรถจะเสี่ยงมากๆจะถูกขนาบ2ข้างถูกปาด ถูกแซงด้วยรถ10ล้อตลอด  คนขับต้องมีทักษะและไหวพริบพอควร เพราะขับอยู่บ่อยๆเลยบอกลูกสาวถ้าเลิกเรียนวิชานี้แล้วแม่ว่ามันอันตรายมาก  แม่อยากให้หนูนอนค้างที่หอกับเพื่อนได้เลย (เพราะเคยเข้าไปแอบดูหอพักเขามาแล้วสะอาดปลอดภัยดีเป็นเหมือนโรงแรมสวยงาม) ดีกว่าเสี่ยงขับกลับบ้าน ลูกเขาก็ทำตามใจแม่  พอมาระยะหลังลูกสาวมักจะมาเล่าให้ฟังอยู่เรื่อยว่า  เพื่อนๆชอบชวนหนูไปเที่ยวRCA ไปฟังเพลงกันเพราะเพื่อนๆไม่มีรถ เพราะเขาอยู่หอก็จะให้ลูกสาวขับพาไปเที่ยวกันก็เกิดความกังวลใจมาก(ทุกข์)  แล้วลูกเขาก็จะเป็นคนขี้เกรงใจและขี้สงสารเพื่อนเห็นว่าอยู่แต่ในหอพัก พอดีได้อ่านในหนังสือคำสอนการอุทิศบุญที่ได้ผล ของหลวงปู่เกษม อาจิณณสีโล   /\  ที่ได้สอนไว้จึงได้ศึกษาคำสอนจนเข้าใจและนำมาปฏิบัติโดยการอุทิศบุญว่า  "ขออำนาจพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์จงบันดาลบุญของข้า ให้แก่เทวดาที่รักษาลูกข้า นายเวรของลูกข้าเมื่อรับบุญของข้า แล้วขอให้พวกเจ้าจงมีความสุขมีกินมีใช้มีเสื้อผ้าที่อยู่อาศัย และขอให้ช่วยอบรมตักเตือนลูกข้า ให้เป็นคนดีเชื่อฟังพ่อแม่และดูแลลูกข้าอย่าให้หนีเที่ยว ถ้าเขาจะต้องไปเที่ยวก็ขอให้เขาระลึกได้ว่าแม่เป็นห่วง  และให้เขารีบกลับบ้านด้วยความปลอดภัย"  ..  จะทำอย่างนี้ซ้ำๆกันและบ่อยๆหลายๆรอบ บางครั้งเคยได้ยินลูกบอกว่า  "แม่หนูไม่ชอบเที่ยวกลางคืนเลยหนูเหม็นบุหรี่"   ฟังแล้วใจค่อยสบายคลายทุกข์ได้บ้าง  ในใจก็คิดเทวดาทำงานได้ผลจริงๆ ขออำนาจพุทธ ธรรม สงฆ์จงบันดาลบุญข้าให้แก่เทวดาที่ดูแลลูกข้า และบันดาลให้ลูกข้าไม่ชอบเที่ยวกลางคืน   ขอบอกว่าได้ผลจริงๆอยากจะแนะนำให้ผู้ที่มีลูกและไม่อยากให้ลูกเขานอกลู่นอกทางและเรากับลูกก็ไม่เกิดความขัดแย้งกัน(หลวงปู่บอกว่าเป็นการอบรมลับ)   ;D

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: วันที่ 27 กรกฎาคม , 2008 เวลา 20:32:15 PM โดย การะบุ_หนิง » บันทึกการเข้า

ขออำนาจพุทธ ธรรม สงฆ์จงบันดาลบุญของข้าให้ญาติให้เทพที่รักษาให้นายเวรที่มาถึงให้เชื้อโรคของผู้ที่อ่านทุกท่านตลอดไป
ศศินาฏ
แสงแก้ว
...
***
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 106



อุทิศบุญเพื่อ.......ให้ได้ฝึกงานที่ดีๆ :)

    ไหนๆก็เล่าถึงลูกแล้ว ก็ขอเล่าต่ออีกหน่อยนะค๊ะ ประมาณเดือนสิงหาคมปี2549นี้  ลูกสาวก็เรียนจบพอดี เขามาบอกแม่หนูอยากฝึกงานโรงแรมดีๆระดับห้าดาว  เผื่อว่าไว้เอาเป็นใบรับรองตอนที่จะไปเรียนต่อหรือทำงานต่างประเทศ  ก็แนะนำเขาให้อุทิศบุญให้เทวดาประจำตัวลูก  เทวดาที่อยู่ที่โรงแรมที่หนูตั้งใจจะไปฝึกงาน  อุทิศบุญไปให้เทวดาประจำตัวเจ้าหน้าที่ที่ สัมภาษณ์รับสมัครหนู ตลอดจนเทวดาประจำตัวผู้ที่เกี่ยวข้องในการรับสมัครครั้งนี้ โดยการอุทิศบุญจะทำ2อย่าง ถ้าอยู่เฉยๆก็ขอ อำนาจพุทธ ธรรม สงฆ์เบิกมาจ่าย แต่ถ้าอยากให้ได้ผลเร็วหนูก็ต้องทำดีกับพ่อ แม่  เพราะในซีดีที่หลวงปู่เกษมแสดงธรรมไว้ว่าพ่อแม่เป็นพระอรหันต์ของลูกๆคนไหนทำดีกับพ่อแม่มีแต่เจริญ   เขาเชื่อและทำตามจะหาน้ำมาให้ดื่มบ้าง   ตักอาหารให้บ้างและซื้อน้ำเต้าหู้มาฝาก ในที่สุดลูกเขาก็สมปรารถนาได้ฝึกงานที่โรงแรมที่มีชื่อเสียงให้บริการเยี่ยมติดอันดับ1ของโลกมา10ปี  หลังจากนั้นก็ให้ลูกเขาอุทิศต่อ  โดยไม่ลืมที่จะอุทิศบุญให้แก่เทวดาประจำตัวพี่ๆทุกคนที่ได้ถ่ายทอดวิชาความรู้ให้  ลูกจะได้รับความเมตตาจากพี่ๆทุกคน  เขาจะรักและห่วงใยลูกกันแบบน่ายินดีไปกับเขาด้วย

     แต่เดี๋ยวก่อนข้ามขั้นตอนสำคัญไปแล้ว เรื่องก็มีอยู่ว่าไม่แน่ใจว่าเริ่มไปฝึกงานแล้วกี่วัน  อยู่มาวันหนึ่งรถที่เขาขับอยู่ทุกวันเกิดสตาทร์ไม่ติดขึ้นมา ทำยังไงก็ไม่ติด  เพื่อนบ้านเขาเป็นวิศวกรเก่งเรื่องรถเขามาดูให้ พบว่าแบตเตอรี่เสื่อมไฟหมดหม้อเลย(ขับอย่างเดียว) เขาก็เอาสายไฟมาพ่วงให้จึงขับได้แต่เขาบอกให้รีบ ไปเปลี่ยนเลยนะมันอันตราย เป็นผู้หญิงขับรถเกิดไปเสียตอนกลางคืน(เวลาฝึกงานลูกเขาต้องเข้าเวรกลางคืนกลับสว่างบ้าง  เข้าเวรกลางวันกลับดึกบ้าน แล้วแต่ตารางเวรที่พี่เขาจัดให้) ลูกเขารีบไปฝึกงานกลัวว่าจะไปสาย เกรงใจที่ทำงานก็เลยสอนให้ลูกเขาส่งบุญให้ "ขออำนาจพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์จงบันดาลบุญของข้าให้แก่ทวดา ภูติ ผี ปีศาจและผู้ที สถิตย์อยู่ที่รถ อยู่ที่แบตเตอรี่และอะลั่ยทุกชิ้นของรถ ขอให้บุญนี้เปลี่ยนเป็นอาหารเครื่องนุ่งห่มที่อยู่อาศัยวิมานยานพาหนะ หรือสิ่งของที่พวกเจ้าต้องการรับบุญข้าแล้วช่วยดูแลรถข้าให้อยู่ในสภาพที่ดี อย่าเสียอย่าเกิดอุปสรรคอันตรายใดๆขับไปแห่งไหนก็ขอให้ปลอดภัยแล้วข้าจะส่งบุญให้อีกเรื่อยๆ"  ด้วยผลการอุทิศบุญครั้งนี้ลูกเขาอุทิศมากน้อยขนาดไหนก็ไม่ทราบ แต่เคยเห็นกระดาษแผ่นเล็กๆหล่นอยู่หน้ากระจกรถลูกเค้าเลยแอบอ่านดู  เขาพิมพ์คำอุทิศบุญของเขาเองเอาไว้อ่านเลย เชื่อไหมคะว่าตลอดเวลาที่ลูกเขาฝึกงานเป็นเวลา5เดือน  รถเขาไม่เคยเกเรขับไปทำงานได้อย่างสบาย กลับดึกกลับดื่นก็ไม่เคยมีอาการเสียเลย จนกระทั่งจบภาคฝึกงานลูกเขาก็มาบอก" แม่หนูขอนอนอยู่บ้านให้อิ่มนะแม่นะ ไม่ไปไหนเพราะตอนฝึกงานเหนื่อยมาก"  ก็ให้โอกาสเขาไม่รบกวนเขาให้เขาได้ฟักผ่อนก่อนที่จะหางานทำ อยู่มาอีกไม่กี่วันท่านทราบไหมค๊ะว่าลูกเขาสตาทร์รถไม่ติด เลยตามช่างมาดูคราวนี้ต้องเปลี่ยนแบตเตอรี่จริงๆเลย (คงเป็นเพราะไม่ส่งบุญให้เทวดาต่ออีกแต่ก็ต้องขอบคุณเทวดาที่ช่วยให้ผ่านมาได้ตั้ง5เดือน) เอาไว้คราวหน้าจะมาเล่าประสบการณ์ดีๆให้ฟังกันอีกนะค้า  ;D

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: วันที่ 27 กรกฎาคม , 2008 เวลา 20:43:26 PM โดย การะบุ_หนิง » บันทึกการเข้า

ขออำนาจพุทธ ธรรม สงฆ์จงบันดาลบุญของข้าให้ญาติให้เทพที่รักษาให้นายเวรที่มาถึงให้เชื้อโรคของผู้ที่อ่านทุกท่านตลอดไป
ศศินาฏ
แสงแก้ว
...
***
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 106



สวัสดีค่ะ. /\..กลับมาคุยกันต่อนะค๊ะ
หลังจากที่ได้ทำการอุทิศบุญแล้วก็มีแต่สิ่งที่ดีๆเกิดขึ้นกับตัวเองและผู้ที่ได้ปฏิบัติตาม และเมื่อได้ในสิ่งทีปรารถนาเสียส่วนใหญ่คือผิดหวังบ้างแต่สมหวังมากกว่าที่เคยเป็น  ก็ยิ่งมีความมุ่งมั่นมากขึ้น  ทุกๆวันจะอุทิศบุญโดยตั้งเป้าหมายไว้ให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้(แบบยาว) และลงบันทึกในสมุดไว้เลย  จากวันละ 10-20รอบ  ก็เป็นวันละ100-1,500 รอบ พอทำให้ได้วันละ1000รอบขึ้น ทำอะไรก็ดูเหมือนจะง่ายๆ และคล่องตัว

ตอนเช้าก่อนทำงานก็ยังไปใส่บาตรเหมือนเดิม ทุกวันและอุทิศบุญให้เปรตผี ปีศาจ เทวดา ยักษ์ นาค  ครุฑ  คนธรร กุมภัณ  อสูร ปรอบ กินรี กินรา และผู้ที่ตายในโรงพยาบาลเหมือนเช่นเคย แต่จะทำได้คล่องมากขึ้น ตกเย็นเลิกงานกลับบ้านก็จะดู CD หลวงปู่เกษมแสดงธรรมทุกวัน ใจก็คิดอยากจะไปดูตัวจริง เสียงจริง (หลวงปู่บอก พระพุทธองค์สอนไว้ว่าตาเป็นของร้อน พอได้เห็นแล้วชอบใจ ถูกใจก็อยากจะดูอีก ถ้าไม่ชอบก็อยากจะไปให้ไกลๆ หูก็เป็นของร้อนเมื่อได้ยินสิ่งไหนแล้วชอบก็อยากจะได้ฟังอีก ถ้าไม่ชอบก็ไม่อยากจะฟังอีกรู้สึกรำคาญอยากหนีไปให้ไกลๆ) อ๋อ....มันเป็นเช่นนี้นี่เอง
เมื่อใจปรารถนาอยากจะไปวัดสามแยกมันก็เริ่มคิดๆๆๆ หาวิธีจะไปให้ได้ทั้งๆที่หลวงปู่ สั่งไว้ในCDว่าให้ดูจนCDแตกถ้ายังไม่เข้าใจแล้วก็ให้ไปถามได้เลย เพราะหนทางที่ไปมันลำบากถนนลื่นเฉอะแฉะ เวลาหน้าฝน หน้า
หนาวก็หนาวมากท่านเป็นห่วงพวกเรา แต่อีกใจก็คิดต้องไปให้ได้ แล้วจะไปยังไงดีหนอ อย่าว่าแต่น้ำหนาวเลย
เพรชบูรณ์ยังไม่เคยไปเลย  พอดีได้ไปอบรมวิชาการของพยาบาลมีพยาบาลมากันทั่วประเทศ ก็สอบถามไปทั่ว
ว่ามีใครมาจากเพรชบูรณ์ไหม  ก็พบว่ามีแต่ไม่เคยไปวัดสามแยกเลย  มีหัวหน้าพยาบาลที่เป็นลูกศิษย์หลวงปู่
เกษมอยู่เขาก็ให้เบอร์โทรศัพท์ ติดต่อกันพี่เขาเล่าให้ฟังถึงวัดสามแยก ความเป็นอยู่อย่างเรียบง่ายของหลวงปู่


และพระวัดสามแยกฟังแล้ว ก็ยิ่งเกิดความศรัทธาอย่างแรงกล้าต้องไปชมบารมีให้ได้ พระปฏิบัติดี ปฏิบัติชอบ
จะไม่ค่อยมีให้ได้เห็น  ก็มาเปิดดูCDที่หลวงปู่แสดงธรรมอีก เก็บข้อมูลเพื่อจะได้เตรียมตัวถูก ก็จะประเมินเอาเองว่า   หลวงปู่น่าจะเมารถเวลาเดินทางไปที่ไหน  และเวลาแสดงธรรมจะเอาครีมทาริมฝีปาก (ปากคงจะแตกแห้งแล้วก็ต้องเจ็บ)  ก็เริ่มเตรียมของ เพื่อไปถวายท่านหลายอย่าง พร้อมทั้งครีมกันแตกทาริมฝีปาก ยาแก้เมารถ และหลวงปู่ท่านไม่ชอบให้ไปนั่งมองหน้ากันเฉยๆพอไปถึงท่านก็จะถาม ”ใครมีอะไรว่ามา” จึงได้เตรียมคำถามเรื่องเกี่ยวกับศีล 5ไปถามหลวงปู่( ตอนนี้ยังไม่รู้เลยว่าจะไปยังไง)                                                                                                                         


และแล้ว ก็สมปรารถนา(เทวดาคงสงสารและคงอยากจะได้บุญ) คุณธรรมทานได้โทรมาบอกว่าจะมีชาวลานวัดนำโดยน้องหนิงและคณะจะพาผู้สนใจไปวัดสามแยกตองขอขอบคุณ คุณธรรมทานและน้องหนิงและคณะที่ให้โอกาสครั้งนี้ จึงด้ไปชวนลูกน้องที่ชอบไปทำบุญด้วยกันไปด้วย ก่อนจะถึงวันไปวัดสามแยกจะมีอาการคือกำลังทำงานหรือทำอะไอยู่ พอนึกขึ้นมาได้ว่าจะได้ไปวัดสามแยกจะเกิดอาการ อิ่มอกอิ่มใจมีความสุขอย่างบอกไม่ถูก ไปถามใครๆเขาบอกเป็นอาการ ปีติ ก็มาคุยกับลูกน้องที่จะไปวัดสามแยกเขาบอกเค้าก็เป็นเหมือนกัน  (หลวงปู่จะสอนไม่ให้ติดอาการนั้น แต่ให้รับรู้ว่ากำลังเกิดอาการนั้น)ในทีสุดก็ได้ไปกราบนมัสการ และฟังธรรมจากหลวงปู่เกษมสมความตั้งใจในวันที่ 26 สิงหาคม 2549 แล้วจะมาเล่าให้ฟังอีกนะค๊ะ




« แก้ไขครั้งสุดท้าย: วันที่ 05 พฤศจิกายน , 2008 เวลา 13:25:13 PM โดย นาตยา อัจฉริยวงศ์กุล » บันทึกการเข้า

ขออำนาจพุทธ ธรรม สงฆ์จงบันดาลบุญของข้าให้ญาติให้เทพที่รักษาให้นายเวรที่มาถึงให้เชื้อโรคของผู้ที่อ่านทุกท่านตลอดไป
ศศินาฏ
แสงแก้ว
...
***
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 106



 ต่อจากเมื่อวานนี้ที่คุยไว้   ก็พอจะสรุปได้ว่า เกิดอาการเป็นทุกข์เพราะอยากจะไปเห็นตัวจริง เสียงจริงของหลวงปู่เกษม และด้วยแรงปรารถนาจึงมีโอกาสได้ไปเห็นตัวจริง เสียงจริงสมความตั้งใจ

การเดินทางครั้งแรกเริ่มกันที่เช้าวันเสาร์ ที 26 สิงหาคม 2549 เราไปขึ้นรถตู้กันที่ แฟชั่นไอส์แลนด์ ตอน 7.30นนำทีมด้วยน้องหนิงและคณะ ตอนเดินทางก็ได้เจอเพื่อนใหม่ในรถ ที่มีประสบการณ์มาแล้วบ้าง ยังไม่มีบ้างเราไปกัน 2คันรถ ตลอดเวลาที่นั่งรถไป ก็จะมีศิษย์ผู้พี่ (ที่เคยไปวัดสามแยกมาก่อน และมีประสบการณ์ดีๆมาแล้ว)  มาเล่าให้เราฟัง และแนะนำให้เราได้รู้อีกมากมาย ต้องขอขอบคุณ  /\ทุกๆท่านที่มีความหวังดี และมีจิตใจที่

แบ่งปัน เราก็ยิ่งเกิดความเชื่อมั่นและคิดว่าตัวเราเดินมาถูกทางแล้ว มีสิ่งที่แปลกๆเกิดขึ้นกับตัวเองคือโดยปรกติ
จะเป็นคนไม่เมารถ เมาเรือ หรือเครื่องบินเลย แต่ครั้งนี้ พอเริ่มเดินทางก็จะเริ่มมีอาการเมารถ  ตลอดทาง ยิ่งตอนเริ่มขึ้นเขา ยิ่งจะเมารถมาก ใจก็คิดเลยเถิดไปถึงว่า จะเป็นยาแก้ เมา( Dramamine)ไหมหนอที่เราจะเอาไปถวายหลวงปู่เกษมให้หาย เมาเวลานั่รถไปที่ไหนๆ นายเวรเขาคงโกรธเราแน่ๆเลย เอาให้เราเมารถเสียเลย

คิดไปคิดมากิดพูดกับตัวเอง คิดแบบนี้ได้ไง...ไม่รู้ซิมันเกิดคิดขึ้นมาเองนี่นา  ก็ปล่อยให้มันเมารถไปจนถึงวัดสามแยกเลยปะ...ระยะทางขึ้นเขาจนถึงวัดก็ประมาณ50-60กิโลเมตร หนทางก็ไม่ลำบากมาก มีก็แต่บางช่วงที่เป็นดินลูกรังถ้าฝนตก ถนนก็จะลื่น เฉอะแฉะ เรานั่งรถกันไปคุยกันไปตลอดทาง ไม่ได้อุทิศบุญให้ญาติ ให้เทพที่รักษาห้นายเวร ให้เชื้อโรคกันเลย พอเดินทางไปเกือบๆถึงวัด รถคันแรกก็ลื่นไถล ไปติดหล่มขวางถนน อยู่ตรงทางที่

หวาดเสียวคือพลาดอีกนิดเดียวก็ตกเขาเลย   ในรถทุกคนเงียบ....เดินลงจากรถไปช่วยรถคันแรกที่ติดหล่มอยู่ ตอนนี้ทุกคนก็เริ่มร่ายมนต์  (อุทิศบุญตามวิธีที่หลวงปู่เกษมสอน)ของใครของมันให้ญาติทิพย์ มาช่วย ตอนนั้นก็เป็นเวลา ประมาณ19.30นเข้าไปแล้ว เป็นหน้าฝน แหงนมองดูท้องฟ้า ก็พอจะมีดวงดาวบ้าง ก็พอมีความหวังว่าฝนคงจะไม่ตก มาซ้ำเติม เกิดทุกข์แรก จะทำไงดี จะมีใครมาช่วยเอารถออกจากหล่มได้  ทุกข์ที่2คือเริ่มหิวข้าวแล้ว ทุกข์ต่อมาคือกลัวความมืด แถมอยู่กลางป่ากลางเขาด้วย

พวกเราก็พากันลงไปช่วยดันรถให้ออกจากหล่ม  คนขับยิ่งเร่งรถก็ยิ่งติดหนัก  เราก็เลยพากันอธิษฐานจิต ส่งกระแสคิดไปถึงหลวงปู่  “  /\  คิดกันอยู่ไม่นาน เราก็ได้ยินเสียงรถ
เหมือนรถกะบะคันน่าจะใหญ่นะ  แค่ได้ยินเสียงรถเท่านั้นหละ......พวกเราก็ส่งเสียงเฮ้. :D...กันด้วยความดีใจ
เป็นรถกะบะแบบโฟวีลไดร์ฟสีแดง  คนขับบอกมาจากวัดสามแยก หลวงปู่ให้มาช่วย    /\ /\ /\.....อัศจรรย์ questionจริงๆเพราะเราติดต่อวัดไม่ได้เลย โทรศัพท์ทุกคนไม่มีสัญญานติดต่อได้เลย  แล้วหลวงปู่ทราบได้อย่างไร....บางท่านอาจไม่เชื่อเหมือนที่ดิฉันเคยเป็นมาก่อน ตอนนี้ดิฉันไม่เคยสงสัยอีกเลยเอาไว้ค่อยเล่าประสบการณ์จริงให้ฟังนะค๊ะ
                               
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: วันที่ 05 พฤศจิกายน , 2008 เวลา 13:26:08 PM โดย นาตยา อัจฉริยวงศ์กุล » บันทึกการเข้า

ขออำนาจพุทธ ธรรม สงฆ์จงบันดาลบุญของข้าให้ญาติให้เทพที่รักษาให้นายเวรที่มาถึงให้เชื้อโรคของผู้ที่อ่านทุกท่านตลอดไป
ศศินาฏ
แสงแก้ว
...
***
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 106



   
     แจ้งให้ทราบ เนื่องจากมีผู้สนใจได้เข้ามาอ่านในหัวข้อที่ดิฉันได้เล่าไว้แล้วเกิดสนใจต้องการจะสนทนาด้วยแล้วได้ mail เข้ามาพูด มาถามแต่ไม่ได้ให้เบอร์โทร หรือ e-mail address ไว้ให้เลยไม่รู้จะคุยด้วยวิธีไหน ยังไงช่วยกรุณาให้ที่ๆสามารถติดต่อกลับด้วยนะค๊ะ จะเป็นพระคุณยิ่ง
บันทึกการเข้า

ขออำนาจพุทธ ธรรม สงฆ์จงบันดาลบุญของข้าให้ญาติให้เทพที่รักษาให้นายเวรที่มาถึงให้เชื้อโรคของผู้ที่อ่านทุกท่านตลอดไป
หน้า: [1] 2 3 ... 6   ขึ้นบน
  พิมพ์  
 
กระโดดไป: